When we talk about transgender and non-binary people, terms like ‘gender dysphoria’ and ‘gender euphoria’ are often used. But what do these terms actually mean?
Gender dysphoria as a medical term Gender dysphoria is the term used in the DSM-5 (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) to describe the psychological distress that occurs when someone’s gender identity does not match the sex they were assigned at birth. Although gender dysphoria is not classified as a mental disorder, it is recognized as a diagnosis to help people access medical care if they need it. The term is used in the medical field to identify transgender and non-binary people who are eligible for gender-affirming care.
To access this care, gender dysphoria must be officially diagnosed by a psychologist or psychiatrist, who must follow the criteria in the DSM-5. This system often places gender psychologists and psychiatrists in the role of gatekeepers, meaning transgender and non-binary individuals often have to prove they are “trans enough” to receive the support needed. Many transgender and non-binary people, as well as some gender psychologists and psychiatrists, find the DSM system stigmatising and view the diagnosis requirement as an obstacle to receiving care.
In this blog, however, we want to focus on the individual experiences of gender dysphoria and gender euphoria. While we can criticise the system, we aim to make it better understandable to those who experience either discomfort or joy related to their gender identity.
The definition of gender dysphoria and gender euphoria Gender dysphoria refers to the discomfort or psychological distress that someone feels when their gender identity doesn’t align with their assigned gender at birth. This can be both physical and social: gender dysphoria might come from feeling dissatisfied with one’s body or from social situations where a person’s gender is not recognized or affirmed.
Gender euphoria refers to the positive feelings, inner joy, and peace someone experiences when their gender identity is fully expressed. This can also be both physical and social: gender euphoria can come from physical changes that align better with one’s identity or from social recognition and validation of who someone truly is.
Examples of body dysphoria and euphoria Body dysphoria occurs when a person feels discomfort because their body doesn’t match their gender identity. This could include feeling unhappy with one’s breasts, genitalia, or body characteristics like body hair or muscle mass that don’t align with how they see themselves. A person’s voice can also be a source of dysphoria, as well as body shapes that don’t match the desired gender identity.
Body dysphoria is generally a personal experience, but it can also occur during interactions. For example, someone might feel uncomfortable if they are touched on their shoulders or hips. In many cases, this leads to the desire for medical interventions, like surgeries or hormone treatments, to make the body align more with one’s gender experience. These physical changes can lead to body euphoria, which is the joy or satisfaction someone feels when their body or expression matches their gender identity. Examples of body euphoria include the happiness someone feels when their body changes through hormone treatment or when they feel proud and comfortable in clothing that reflects their gender identity.
Examples of social dysphoria and euphoria Social dysphoria can occur when someone is not treated as the gender they identify with. This type of dysphoria might happen when someone is misgendered with the wrong pronouns or forced to choose between gendered spaces, such as public restrooms or changing rooms. Social euphoria happens when someone feels seen and heard by others or in certain spaces. By addressing someone with their correct name and pronouns, you contribute to the social gender euphoria of transgender and non-binary people.
Do you need to experience dysphoria to feel euphoria? No, you don’t have to experience dysphoria to experience euphoria, or vice versa. Not everyone feels bodily or social dysphoria. For example, some demigirls and demiboys may identify with being female or male physically but not with the social gender norms, roles, and expectations attached to those identities. Cisgender people might experience gender euphoria but usually don’t experience gender dysphoria, as they typically don’t encounter situations where their gender is misinterpreted.
Not every gender identity will experience the same types of dysphoria or euphoria, as these experiences vary from person to person. For example, not all transgender men experience body dysphoria related to their primary sex characteristics. Some people think that with a certain gender identity, there should come certain expectations—for example, transgender women should have a higher voice, breasts, no facial hair, and a vulva, or non-binary people should appear androgynous and not “too masculine” or “too feminine.” These are stereotypical norms that come from the binary gender system that dominates society, and it’s important to let go of these assumptions.
Gender dysphoria and gender euphoria are personal experiences, so don’t make assumptions. What you can do is ask someone what can make them feel dysphoric and how you can contribute to their gender euphoria.
Trigger warning: Deze blog benoemd zelfdoding en suïcide cijfers.
De mentale gezondheid van trans en non-binaire mensen Uit onderzoek gepubliceerd door The Trevor Project* in 2022, blijkt dat 59% van de transgender mannen en jongens, 48% van de transgender vrouwen en meisjes en 53% van de non-binaire jongeren zelfdoding serieus heeft overwogen. Laat dit even op je inwerken, want dit betekent dat gemiddeld 1 op de 2 trans- en non-binaire jongeren het leven ondraaglijk vindt, suïcidegedachten hebben en het leven uitzichtloos vinden. 1 op de 5 trans- en non-binaire jongeren doet daadwerkelijk een poging om uit het leven te stappen, oftewel 20% heeft geen strijdlust meer. De mentale gezondheid van deze jongeren heeft een dieptepunt bereikt. Dat is iets waar we met elkaar wat aan moeten doen.
Hoe zijn deze cijfers in verhouding met anderen? Nu vraag je je wellicht af hoe het dan zit met andere jongeren. Bij cisgender LHB jongeren, dus jongeren die zich niet identificeren als hetero, maar zich wel fijn voelen bij hun sekse, doet 1 op de 10 een poging tot zelfdoding. Er zit dus wel degelijk een verschil in de mentale gezondheid van LHB jongeren en trans- en non-binaire jongeren. Daarnaast maakt het ook uit wat voor identiteit verlenende aspecten een jongere nog meer met zich meedraagt. Black Indigenous, and People of Color (BIPOC) die ook queer zijn doen namelijk twee keer zo vaak een poging tot zelfdoding dan witte queer jongeren.
Wat kunnen we doen om deze mensenlevens te redden? In het onderzoek geven trans- en non-binaire jongeren aan dat de sociale steun van familie en de leefomgeving een groot verschil maakt. En daar kun jij bij helpen, want sociale steun kunnen we met elkaar bieden. Eén van de vijf manieren die benoemd wordt om deze steun te bieden, is het correct gebruiken van naam en voornaamwoorden. Dit wordt extra bevestigd in het onderzoek van Trevor’s project uit 2023, hieruit blijkt dat de trans- en non-binaire jongeren lagere percentages van suïcide pogingen melden wanneer alle mensen in hun leefomgeving hun voornaamwoorden respecteren. Het goed gebruiken van voornaamwoorden redt dus mensenlevens.
Naast het goed gebruiken van de voornaamwoorden van een ander, kun je ook zelf actief bijdragen aan het normaliseren van voornaamwoorden. Stel jezelf naast je naam ook met voornaamwoorden voor, vraag iemand anders altijd naar voornaamwoorden en zet het in je e-mailhandtekening, Instagram of Whatsapp bio. Door hier proactief mee bezig te zijn kan je heel veel trans- en non-binaire mensen steunen.
*The Trevor Project is een Amerikaanse NGO die als missie heeft om zelfdoding onder LGBTIQ jongeren te stoppen. Naast dat zij counseling bieden in Amerika, doen zij ook als een van de weinige partijen grootschalig onderzoek naar de mentale gezondheid van trans- en non-binaire jongeren. Het onderzoek uit 2022 bestaat uit een survey onder ruim 30.000 LHBTIQ jongeren waarvan 48% trans- en non-binaire jongeren, 19% questioning genderidentiteit en 33% cisgender.
*BIPOC – BIPOC staat voor Black, Indigenous en People of Colour. Uitgesproken als “bye-pock”, dit is een term die specifiek bedoeld is om de ervaringen van zwarte en inheemse groepen centraal te stellen en solidariteit tussen gekleurde gemeenschappen te tonen.
Trigger warning: This blog discusses suicide and suicide statistics.
The mental health of trans and non-binary people A recent study (2022) by The Trevor Project reveals that 59% of transgender men and boys, 48% of transgender women and girls, and 53% of non-binary youth have considered attempting suicide. Take a moment to take that in —this means that, on average, 1 in 2 trans and non-binary youngsters find life so unbearable that they struggle with suicidal thoughts, and feel that life is hopeless. About 1 in 5 of these youths have actually attempted suicide, with 20% feeling they no longer have the will to keep fighting. Their mental health is at a critically low point. This is an issue we must tackle together.
How do these statistics compare with other groups? You might be curious how these numbers compare to other young people. Among cisgender LGB youth (those who identify as lesbian, gay, or bisexual and feel comfortable with their sex assigned at birth), 1 in 10 attempt suicide. We can recognise a clear difference in mental health between LGB youth and trans and non-binary youth. Additionally, other identity-related factors affect these numbers. Queer youth who are Black, Indigenous, or People of Color (BIPOC) are twice as likely to attempt suicide compared to white queer youth.
What can we do to save lives? In the Trevor Project study, trans and non-binary youth have expressed that social support from family and community makes a big difference. And that’s where each of us can help—social support is something we can offer together. One of the top five ways to provide this support is by correctly using a person’s name and pronouns. This is further supported by Trevor Project’s 2023 research, which found that trans and non-binary youth report lower rates of suicide attempts when people in their lives consistently respect their pronouns. Using correct pronouns, in this case, truly can save lives.
Beyond using someone’s pronouns respectfully yourself, you can actively contribute to normalising the use of pronouns in your surroundings. Simple proactive adjustments like introducing yourself with your pronouns, asking others for theirs, and adding your pronouns in your email, Instagram bio, or WhatsApp profile can help create a culture of acceptance that greatly supports trans and non-binary people.
Are you struggling with suicidal thoughts and need someone to talk to? Reach out to 113 for support.
*The Trevor Project is a US-based NGO with a mission to prevent suicide among LGBTQ youth. Alongside providing counselling in the U.S., they conduct large-scale research on the mental health of trans and non-binary youth. Their 2022 survey included over 30,000 LGBTQ youth, of whom 48% were trans or non-binary, 19% questioning their gender, and 33% cisgender.
*BIPOC stands for Black, Indigenous, and People of Colour. Pronounced as “bye-pock,” this term aims to centre the experiences of Black and Indigenous groups and highlight solidarity among communities of colour.
When talking about transgender and non-binary people, you often hear the word “ally,” but what does it really mean? An ally is someone who doesn’t belong to a certain group (in this case, not a transgender person), but supports and advocates for their safety, acceptance, and rights. Transgender and non-binary people are part of a marginalised group, meaning they often have less power and fewer opportunities in society due to how it is structured. That’s why they need allies—people who help create a better society where everyone has equal chances. But how can you be a good ally?
Do’s and don’ts Allies don’t just tolerate transgender and non-binary people; they also stand up for the community. They help make sure the community feels heard, accepted, and respected in society. Do you consider yourself an ally but aren’t sure how you can help transgender and non-binary people? Check out these tips!
Educate yourself! As an ally, it’s important to know what you’re talking about. You can’t be an ally if you haven’t taken the time to learn. So, make sure you do your research! Reading this blog is a good first step. You can also explore other blogs and reliable sites such as Transvisie, Transgender Netwerk, or Movisie.
Don’t use transgender or non-binary people as an encyclopaedia. It’s great that you want to learn more about transgender people, but constantly bombarding someone from this community with questions can feel overwhelming. Many transgender and non-binary people regularly face inappropriate or overly personal questions. Someone’s transgender identity doesn’t always need to be the topic of conversation. It can be better to do your own research than to quiz the person directly.
Ask about personal stories If you have a close relationship with someone who is trans or non-binary, create a safe space for them to talk about their needs, transition process, or feelings of dysphoria or euphoria. It’s also important to respect if someone doesn’t want to share their story. The goal is to provide space, not to dissect their experience. Every trans and non-binary person has their own unique story, and it’s essential to avoid assuming everyone shares the same experiences or opinions.
Pronouns, pronouns, pronouns We all have pronouns. Use your own pronouns in places like your email, social media bio, or in conversation. When introducing yourself, try saying: “Hi, I’m … and my pronouns are she/her, what are yours?” By doing this everywhere, you create a welcoming environment where you can support trans and non-binary people. You also ensure that they don’t have to be the first to state their pronouns, normalising sharing pronouns for everyone!
Speak up about mistakes or ignorance Many people use their lack of knowledge as an excuse to keep making mistakes. It can be tough for trans and non-binary people to face this, but allies can help. If you hear someone make a mistake, gently point it out and explain why it’s harmful. You can also help people learn how to use the right pronouns by practising talking about that person with others, alleviating some pressure for the trans or non-binary person. By doing this, you take the burden off the community.
Be aware of your own gender perceptions and stereotypes It’s natural to want to categorise everything, but this can get in the way of seeing people for who they are. You can’t know someone’s gender identity just by looking at them or observing their behaviour. If you notice your perceptions of someone’s gender as a fact, it can lead to misgendering. Let go of these assumptions!
Support trans and non-binary rights Support initiatives and policies that protect the rights of trans and non-binary people. This could be by signing petitions for equal access to healthcare, attending protests, or donating to organisations that serve the community. You can also make an impact by speaking up to an online store or company that only offers “Mr.” or “Ms.” as options for addressing people, or by letting a restaurant or café know if their restrooms aren’t gender-inclusive.
Being a good ally to transgender and non-binary people isn’t just about showing understanding; it’s about actively contributing to a more inclusive society where everyone feels safe and accepted. By being proactive, listening, and taking responsibility, you can help create real change and build a world where everyone—no matter their gender identity—can be themselves.
Als we het hebben over trans- en non-binaire mensen, hoor je ook vaak het woord ally (in het Nederlands bondgenoot), maar wat is dit nu precies? Een ally is iemand die zelf niet tot een bepaalde doelgroep behoort (in dit geval ben je dus geen transgender persoon), maar zich wel inzet voor de veiligheid, acceptatie en emancipatie van deze doelgroep. Trans- en non-binaire mensen zijn (onderdeel van) een gemarginaliseerde doelgroep. Dit houdt in dat door hoe de maatschappij is opgebouwd, deze doelgroep minder macht en kansen krijgt dan andere groepen in de samenleving. Zij hebben daarom ally’s nodig die hun helpen in het creëren van een betere maatschappij, waarin iedereen gelijke kansen krijgt. Dit is waarom ally’s van trans- en non-binaire mensen zo belangrijk zijn, maar hoe ben je nou een goede ally?
Do’s en don’ts Ally’s tolereren trans- en non-binaire mensen niet alleen, ze maken zich ook hard voor de gemeenschap. Ze helpen de gemeenschap zich gehoord en geaccepteerd te voelen in de maatschappij. Voel jij je een ally, maar weet je nog niet goed wat je voor trans- en non-binaire mensen kan doen? Lees dan vooral de tips hieronder!
Educate yourself! Weet als ally waar je het over hebt, je kan geen ally zijn als je je niet hebt verdiept in de doelgroep. Het is belangrijk dat je dus onderzoek doet! Deze blog lezen is de eerste stap. Lees daarnaast ook onze andere blogs en verdiep jezelf in meer betrouwbare sites zoals Transvisie, Transgender Netwerk of Movisie.
Gebruik trans- en non-binaire mensen niet als encyclopedie. Het is natuurlijk heel goed dat je meer wil weten over transgender personen, maar een vragenvuur is voor veel mensen uit deze gemeenschap intens. Als trans- en non-binair persoon krijg je regelmatig te maken met ongepaste of (te) persoonlijke vragen. Iemands transgender identiteit, hoeft niet overal en altijd onderwerp van gesprek te zijn. Het is daarom fijn om zelf onderzoek te doen, in plaats van de transgender persoon zelf te bevragen.
Vraag naar de persoonlijke verhalen van trans- en non-binaire mensen Heb je een goede band met iemand die trans of non-binair is? Zorg dan voor een fijne omgeving waar iemand kan vertellen over diens behoeften, transitieproces en mogelijke gevoelens van dysforie of euforie. Accepteer het ook als iemand diens eigen verhaal niet wil vertellen. Het gaat erom dat jij ruimte wil geven, niet om het feit dat jij hen wil ontleden en ontdekken. Elk trans- en non-binair persoon heeft een eigen verhaal, geen enkel verhaal is hetzelfde. Ga er dus ook niet van uit dat iedereen uit de gemeenschap dezelfde ervaringen deelt of hetzelfde denkt over dingen.
Pronouns, pronouns, pronouns Pronouns (of voornaamwoorden), we hebben ze allemaal. Vermeld je eigen pronouns op verschillende plekken zoals in je e-mailhandtekening, je social media biografie en in gesprek. Als je je aan iemand voorstelt, durf dan te zeggen: “Hoi, ik ben … en mijn voornaamwoorden zijn zij/haar, wat zijn die van jou?” Door dit overal te doen, faciliteer je een prettige omgeving waar je trans- en non-binaire mensen kan helpen. Ook zorg je ervoor dat diegene niet zelf de eerste stap hoeft te zetten om diens voornaamwoorden aan te geven. En doordat jij het overal vermeld, zorg je voor het normaliseren van het gebruik ervan!
Spreek anderen aan op hun fouten of onwetendheid Veel mensen gebruiken hun onwetendheid als reden om constant fouten te mogen maken. Het kan best lastig zijn om hiermee geconfronteerd te worden als trans- en non-binair persoon, maar een ally kan hierbij helpen. Spreek mensen aan op hun fouten, en leg uit waarom het schadelijk is als ze die fouten maken. Ook kun jij mensen helpen bij het goed gebruiken van voornaamwoorden door af te spreken om vaker met z’n tweeën over deze persoon te praten, zodat mensen kunnen oefenen met jou zonder de desbetreffende persoon erbij. Doordat jij dat als ally doet, ligt deze druk en stress niet bij de trans- en non-binaire persoon.
Wees je bewust van je eigen gender perceptie en stereotypes Het is menselijk om alles in hokjes te willen stoppen, maar dit kan jezelf en anderen ook erg in de weg zitten. Je kan namelijk niet weten hoe iemand zich identificeert op basis van hoe iemand eruit ziet of zich gedraagt. Als je iemands genderperceptie ziet als waarheid, zorgt dat ervoor dat je mensen kan misgenderen. Laat dit dus los!
Ondersteun de rechten van trans- en non-binaire mensen Steun initiatieven en beleid die de rechten van trans- en non-binaire mensen beschermen, zoals het tekenen van petities voor gelijke toegang tot gezondheidszorg, het bijwonen van een protest of het financieel steunen van organisaties die zich inzetten voor de gemeenschap. Ook kun je impact maken door je uit te spreken naar een webshop of bedrijf die bij persoonsgegevens enkel een keuze hebben tussen de aanhef meneer of mevrouw, of door bij een restaurant of café aan te geven dat hun toiletten niet genderinclusief zijn.
Een goede ally zijn voor trans- en non-binaire personen, betekent niet alleen begrip tonen, maar ook actief bijdragen aan een meer inclusieve samenleving waarin de gemeenschap zich veilig en geaccepteerd voelt. Door je in te zetten, te luisteren, en je verantwoordelijkheid te nemen, kun jij helpen om echte verandering teweeg te brengen en een wereld te creëren waarin iedereen, ongeacht genderidentiteit, zichzelf kan zijn.
Heb jij wel eens de opmerking ‘Ik doe echt mijn best hoor, maar het is gewoon wennen’ of ‘Zij, die, hij, ik snap het verschil allemaal niet’ of ‘Ja sorry, ik ga sowieso fouten maken, het is ook niet makkelijk’ gemaakt? En komt dit voornamelijk uit ongemak? Onwetendheid? Angst om het fout te doen? Dat kunnen we ons voorstellen. Daarom hebben wij, speciaal voor jou, deze blog over het goed gebruiken van voornaamwoorden geschreven.
Binaire voornaamwoorden
(Persoonlijke) voornaamwoorden worden gebruikt om mensen aan te spreken zonder een naam te noemen, ook wel; het verwijzen naar mensen in de derde persoon. Bijvoorbeeld “Daar staat ze, dit is haar tas.” Iedereen gebruikt voornaamwoorden. Je hebt het vaak niet eens door! Voorbeelden van bekende voornaamwoorden zijn: hij/hem en zij/haar. Dit gaat echter alleen uit van de tweedeling man/vrouw, en dat is beperkend. Niet iedereen identificeert zich namelijk als man of vrouw. En dan is het gebruik van alleen deze voornaamwoorden pijnlijk. Daarnaast worden voornaamwoorden vaak gebruikt naar aanleiding van iemands voorkomen. Deze aannames kunnen fout zijn, aangezien we niet uit kunnen gaan van iemands genderidentiteit op basis van het uiterlijk. Zo kan het voorkomen dat iemand zich in jouw ogen feminien kleedt, maar niet de voornaamwoorden zij/haar gebruikt. Daarbij is het ook van belang om te weten dat een genderidentiteit kan evolueren of als fluïde gezien wordt. Dit betekent dat mensen hun voornaamwoorden daar ook weer op aan kunnen passen.
De nieuwe taal
Hij/hem en zij/haar geven veel mensen in de maatschappij niet voldoende ruimte om te kunnen zijn wie ze willen zijn. Vandaar dat de taal in Nederland is uitgebreid met de voornaamwoorden die/diens en hen/hun. Het mooie aan deze toevoegingen, is dat iedereen kan kiezen waar die zich het liefste mee identificeert. Zo kan je collega het fijn vinden om aangesproken te worden met hij/hem, je leraar met zij/die, en je vriend met hen/hun. Zoals je ziet, kunnen er dus ook combinaties gemaakt worden tussen de verschillende voornaamwoorden. Als iemand gecombineerde voornaamwoorden heeft, zoals hij/hen of zij/die, is het niet de bedoeling dat je één voornaamwoord kiest en de andere (bijna) niet gebruikt. Diegene wil juist dat allebei de voornaamwoorden gebruikt worden.
Wat is belangrijk om te onthouden? Dat je niet op basis van iemands voorkomen of (on)geschreven regels iemands voornaamwoorden kiest, maar altijd aan de betreffende persoon vraagt met welke voornaamwoorden diegene aangesproken wil worden, en deze dan ook gebruikt. Door hiernaar te vragen spreek je iemand niet verkeerd aan en misgender je niemand. Wil je hier meer over weten? Lees dan ook de blog ‘Hoe weet je de voornaamwoorden van een ander?’
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden zij/haar:
“Zij heeft echt een goede kledingstijl, ik zou wel eens een kijkje in haar kast willen nemen.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden hij/hem:
“Ik kende hem al voordat hij bekend werd. Hij is bekend geworden met zijn zangcarrière.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden die/hen:
“Die houdt enorm van schoenen verzamelen, dat is echt hun passie. Hen heeft laatst nieuwe schoenen gekocht voor diens verzameling.”
“They love collecting shoes – it’s truly his passion. They just bought new shows for his collection.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden hij/die:
“Ik heb zo hard gelachen met Otto gisteren! Hij vertelde me bijvoorbeeld dat die gisteren gestruikeld was in de trein en bovenop een ouder persoon viel.”
“I laughed so hard with Otto yesterday! He told me they stumbled in the train and ended up falling on an older passenger.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden zij/hen:
“An staat daar in de verte, je kan haar herkennen aan hun grote rode bril.”
“Annie is over there in the distance; you can spot her by their big red glasses.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden die/diens:
“Ik heb overmorgen een afspraak met die. Die is diens laptop namelijk vergeten bij mij.”
“I have an appointment the day after tomorrow with them. They have completely forgotten their laptop at my place.”
Hier een voorbeeldzin met de voornaamwoorden hen/hun:
“Hen is altijd al geïnteresseerd geweest in vlinders. Heb je hun vlinder tuin al eens bekeken?”
Have you ever said something like, “I’m really trying, but I’m just adjusting,” or “They, he, she — I don’t get the difference,” or “I’m sorry in advance, but I’m bound to make mistakes; it’s just confusing”? If so, you might be feeling some discomfort, uncertainty, or fear of getting it wrong — and that’s understandable. That’s why we’ve written this guide to use pronouns correctly, designed especially for you.
Binary pronouns Personal pronouns are used to refer to people without mentioning their names — for instance, “She’s over there; this is her bag.” Everyone uses pronouns, often without even noticing! Common pronouns include he/him and she/her, but these only account for the male/female binary, which can be limiting. Not everyone identifies as male or female, and using only those pronouns can be hurtful for some. Pronouns are often assumed based on someone’s appearance, but these assumptions can be incorrect, because we simply can’t determine someone’s gender identity based on their looks. For example, someone might dress in a way you see as feminine but might not use she/her pronouns. It’s also important to remember that gender identity can evolve or be fluid, meaning people may update their pronouns as they see fit.
Expanding language He/him and she/her doesn’t allow for many people enough room to be themselves, so the Dutch language has added the pronouns die/diens and hen/hun (often used as they/them in English). The beauty of these additions is that everyone can choose the pronouns they feel best reflect their identity. For example, your colleague might prefer he/him, your teacher might go by she/they, and your friend might use they/them. Sometimes, people combine pronouns, like he/they or she/they. If someone has combined pronouns, it’s important to use both rather than sticking to just one, as they prefer both to be used.
Key points to remember: Instead of assuming someone’s pronouns based on appearance or unspoken rules, always ask which pronouns they use and make an effort to respect their choice. By asking, you avoid addressing someone incorrectly and reduce the risk of misgendering. Want to learn more about this? See our blog “How can you know someone’s pronouns?”
Using she/her: “She has such a great style; I’d love to check out her wardrobe.”
Using he/him: “I’ve know him since he became famous. He rose to fame because of his singing career”
Using they/them: “They love collecting shoes — it’s truly their passion. They just bought new shoes for their collection.”
Using he/they: “I laughed so hard with Otto yesterday! He told me they tripped on the train and ended up falling on an older passenger.”
Using she/they: “Annie is over there in the distance; you can spot her by their big red glasses.”
Using they/them: “I have a meeting with them the day after tomorrow. They left their laptop with me.”
Research by The Trevor Project (2022) shows that social support from family and the environment makes a significant difference for transgender and non-binary people. It helps them feel seen, heard, and accepted. One of the ways this support can be given is using the correct name and pronouns. But what do we mean by “correct,” what else is needed, and how can we incorporate all of this into parenting?
Listen, practice, and learn It is important that children feel heard. They don’t just mention wanting to use new pronouns and/or a new name casually, or to experiment with them. Even though this might be new for you – and that’s okay – it’s important to listen and teach yourself to use the correct pronouns and/or name. If a child wants to use different pronouns and/or a different name after some time, give them the space to do so and try to go along with it. This shows them that you support them. What works against connection is questioning the child. This creates more distance than anything else. Trust that they will ask for what they need. Provide a healthy environment where they can express themselves and experiment with their (gender) identity.
What else can you do? In upbringing and through parenting, we see that children are often exposed to the current gender roles and norms in society. This can limit their freedom to develop their own identity. So, from the very start, you can expose children to gender-neutral toys, gender-neutral clothing, and inclusive statements to avoid this. For example, you can let a child born with male sex play with both a Barbie doll and a race car. And you can tell children born with female sex that they are strong. They probably hear enough about being sweet and cute already.
Another important point is to talk to your children about this subject. Tell them how the world works and how people often act based on assumptions. Emphasise that you, as a parent, believe your child can be whatever they want to be, and that there are no rules when it comes to gender. You want to give the child a balanced perspective and not limit their development. Be mindful not to go overboard, as you want to show children, in an accessible and free way, how systems in our society work, and let them experiment with these expressions themselves.
Finally, we want to mention that it’s encouraged to use more gender-neutral words. For example, you could replace the words brother and sister with the word sibling. Additionally, when referring to your child, you could say my child instead of my daughter or son.
Your Own Gender Identity Are you, as a parent, transgender and/or non-binary? Welcome! Take the space to experiment with your own (gender) identity. Have a conversation with your child(ren) or partner(s) about how you would like to be addressed, even if this is not (yet) clear to yourself. If you want to change your pronouns, title, and/or name, that’s okay. If terms like father, mother, mama, or papa don’t feel right, choose another option. For instance, we also use terms like parent, baba, bibi, wawa, zaza, or mapa. You have the freedom to look for a term that feels comfortable, or you can even make one up!
Uit onderzoek van The Trevor Project (2022) blijkt dat de sociale steun van familie en de leefomgeving een groot verschil maakt voor trans- en non-binaire mensen. Het zorgt ervoor dat zij zich gezien, gehoord en geaccepteerd voelen. Eén van de manieren die genoemd wordt als sociale steun, is het goed gebruiken van naam en voornaamwoorden. Maar wat verstaan we nou onder ‘goed’, wat is er nog meer nodig en hoe kunnen we dit allemaal doorvoeren in de opvoeding?
Luister, oefen en leer Het is belangrijk dat kinderen zich gehoord voelen. Ze geven namelijk niet zomaar aan nieuwe voornaamwoorden en/of een nieuwe naam te willen gebruiken of hiermee te willen experimenteren. Ondanks dat dit voor jou misschien wennen is – en dat is oké, is het belangrijk om te luisteren en jezelf aan te leren de goede voornaamwoorden en/of naam te gebruiken. Wil een kind na een tijdje weer andere voornaamwoorden en/of een andere naam gebruiken? Geef deze ruimte en probeer mee te bewegen. Zo laat je zien dat je hen ondersteunt. Wat tegenstrijdig werkt, is om kinderen in twijfel te trekken. Dit zorgt voor meer afstand dan verbinding. Vertrouw erop dat ze vragen naar wat ze nu nodig hebben. Faciliteer een gezonde omgeving waar ze zichzelf kunnen uiten en kunnen experimenteren met hun (gender)identiteit.
Wat kan je nog meer doen? In de ontwikkeling en opvoeding zien we dat kinderen veel in aanraking komen met de heersende genderrollen en normen in de maatschappij. Dit kan ervoor zorgen dat ze beperkt worden in de vrijheid om hun eigen identiteit te ontwikkelen. Stel kinderen daarom vanaf het begin af aan al bloot aan gendervrij speelgoed, gendervrije kleding en inclusieve opmerkingen. Zo kan je kinderen die bij geboorte mannelijke sekse zijn toegewezen zowel met een barbiepop als een raceauto laten spelen. En kan je tegen kinderen die met de vrouwelijke sekse geboren zijn, zeggen dat ze stoer zijn. Dat ze lief en schattig zijn, horen ze waarschijnlijk al vaak genoeg.
Een ander belangrijk punt om mee te nemen is dat je met je kinderen praat over dit onderwerp! Vertel ze hoe de wereld eruitziet en dat er vaak vanuit aannames gehandeld wordt. Benadruk hierin ook dat jij als ouder vindt dat je kind alles mag zijn wat die zelf wil, en dat er geen regels zijn binnen gender. Je wil het kind een gebalanceerde hoeveelheid meegeven en ze niet beperken in hun ontwikkeling. Let wel op dat je hier niet in doorslaat, je wil kinderen op een toegankelijke en vrije manier laten zien hoe systemen in onze maatschappij werken, en ze zelf laten experimenteren met deze uitingen.
Als laatste willen we benoemen dat het goed is om meer gendervrije woorden te gebruiken. Zo kan je de woorden broer/zus vervangen met het woord sibling – de inclusieve Engelse term, of het woord brus – een combinatie van broer en zus. En als je bijvoorbeeld over je kind praat, kan je ook in plaats van ‘mijn dochter/zoon’ ‘mijn kind’ zeggen.
Je eigen genderidentiteit Ben jij als ouder zelf trans en/of non-binair? Welkom! Neem de ruimte om te experimenteren met je eigen (gender)identiteit. Ga het gesprek aan met je kind(eren) of partner(s) over hoe je aangesproken wil worden, ook al is dit misschien (nog) niet duidelijk voor jezelf. Als je je voornaamwoorden, aanspreekvorm en/of je naam wil veranderen, is dat oké. Als je woorden zoals vader, moeder, mama en papa niet fijn vindt, kies dan voor een andere optie. Zo gebruiken we ook woorden als ouder, baba, bibi, wawa, zaza of mapa. Jij hebt de vrijheid om te zoeken naar een term die je prettig vind, of je kan er zelf één verzinnen!
